Leopold Staff – poeta trzech pokoleń

Leopold Staff nazywany jest poetą trzech pokoleń, ponieważ tworzył swoje dzieła od epoki Młodej Polski poprzez Dwudziestolecie międzywojenne aż do okresu po II Wojnie Światowej. Jego poezja jest niezwykle różnorodna i uniwersalna i trafia do różnych pokoleń. Urodził się 14 listopada 1878 roku we Lwowie, a zmarł 31 maja 1957 roku – w tym roku obchodzimy 65. rocznicę śmierci tego wybitnego pisarza.

Leopold Staff, Źródło: encyklopedia.pwn.pl

W porównaniu do innych poetów czy artystów tamtego okresu Staff wiódł spokojne i porządne życie. Studiował medycynę i prawo na uczelni we Lwowie, a następnie filozofię oraz filologię. W 1901 roku wydaje swój pierwszy tomik pt. Sny o potędze. W 1920 roku Staff ożenił się, a także wychowywał córkę swojego zmarłego brata.  Jego twórczość zostaje bardzo dobrze przyjęta. Zostaje także uhonorowany różnymi nagrodami i odznaczeniami. Sielanka nie trwała cały czas, ponieważ pisarz w pewnym momencie borykał się z brakiem pieniędzy, a przeżycia związane z II Wojną Światową zmieniają wydźwięk i tematykę jego twórczości.

Staff i jego twórczość

Bardzo ważnym wierszem, który otworzył mu drzwi do kariery, był utwór pt. Kowal. Ma bardzo metaforyczne przesłanie pozornie myślimy, że mowa w nim o pracy kowala. Jednak Staff  porównuje pracę pisarza do pracy kowala: kruszce w piersi to słowa, ciężka praca to tworzenie kolejnych strof. U Staffa bardzo często podmiotem lirycznym jest silna I niezależna jednostka w tym przypadku kowal porównany do poezji i poety.

Deszcz jesienny to jednej z najbardziej popularnych wierszy Staffa z okresu Młodej twórczości. Jest to przykład melancholijnej, nastrojowej poezji, w której pojawia się dużo powtórzeń, a nawet refren. Jesień, padający deszcz, szaruga i mrok odzwierciedlają ten smętny nastrój. W jego poezji nie brakuje także symboli oraz refleksji.

Różnorodność poezji Staffa

W pewnym momencie swojej twórczości Staff zaczął pisać o prostych sprawach z życia codziennego. Zachwycał się naturą i życiem na wsi. Przykładem takiej twórczości jest m.in. tomik Ścieżki polne. Słynął także z konstruowania zaprzeczeń, zestawia ze sobą zupełnie skrajne emocje tak dzieje się w wierszu pt. O słodyczy cierpienia. W jego poezji nie ma ucieczki od smutku i cierpienia, lecz poeta podkreśla, że właśnie cierpienie sprawia, iż człowiek staje się silniejszy. Trzeba wyciągać wnioski z trudnych sytuacji i budować swoją siłę.

W dojrzałej twórczości Staff prezentuje swoje mądrości życiowe. Nadal zachwyca się pięknem świata i naturą, np. w wierszu Wysokie drzewa. Jednak najważniejszą cechą tego okresu twórczości jest fakt, iż pisarza w zupełności zaakceptował fakt przemijania i śmierci. Czas harmonii, pogodzenia się z przemijaniem i spokoju w literaturze kończy się wraz z II Wojną Światową. W wierszach powojennych dominuje doza niezrozumienia, przerażenia i niepewności.

Jak widać, twórczość Leopolda Staffa jest bardzo różnorodna. Można pokusić się o stworzenie, że odzwierciedla jego nastrój, styl życia i priorytety. Przede wszystkim jest to poezja  ponadczasowa i aktualna nawet w naszych czasach. Każdy wyniesie z niej morał dla siebie.

Po więcej ciekawych tekstów ze świata kultury zapraszamy tutaj – meteor.amu.edu.pl/programy/kultura/