Backhand w tenisie ziemnym potrafi być dla wielu zawodników ostrzem obosiecznym. Jest technicznie trudniejszym uderzeniem niż forehand, wymaga większej stabilności ciała, precyzyjnego timingu oraz doskonałej koordynacji ruchowej. Dodatkowym wyzwaniem jest fakt, że w tym zagraniu często prowadzi „słabsza” ręka tenisisty.
Nic więc dziwnego, że słaby backhand jest jednym z pierwszych elementów, które przeciwnicy starają się wykorzystać taktycznie. Z kolei mocny backhand stanowi ogromny atut – zarówno w defensywie, gdzie pozwala utrzymać się w wymianie, jak i w ofensywie, gdzie potrafi stać się prawdziwą sekretną bronią zawodnika. Przyjrzymy się dziś zawodnikom, których backhandy zapisały się w historii męskiego tenisa i przez lata budziły respekt rywali w ATP, zarówno tych młodszych, jak i starszych.
Dwa główne typy backhandu
W profesjonalnym tenisie wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje backhandu:
- Backhand jednoręczny jest technicznie trudniejszy, wymaga perfekcyjnej pracy nóg i znakomitego wyczucia piłki. Dla wielu kibiców jest jednak najbardziej efektownym i estetycznym uderzeniem w tenisie.
- Backhand oburęczny zapewnia większą stabilność i kontrolę. Z tego względu dominuje obecnie w zawodowym tourze – szczególnie w czasach, gdy tempo gry i rotacja topspinowa piłki są coraz większe. O ile jednoręczny backhand wciąż zachwyca swoją elegancją, to właśnie oburęczny jest dziś najczęściej uczonym u młodych zawodników na początku ich kariery.
Richard Gasquet
Francuz przez lata uchodził za właściciela jednego z najbardziej technicznych jednoręcznych backhandów w historii. Jego uderzenie zachwyca płynnością i elegancją. Charakterystyczny jest bardzo wysoki moment rozpoczęcia zamachu, easternowy chwyt rakiety oraz specyficzny łuk ruchu z otwartą główką rakiety. Efekt to uderzenie niezwykle widowiskowe i trudne do podrobienia.
Daniil Medvedev
Backhand Rosjanina jest jednym z najbardziej nietypowych technicznie uderzeń w czołówce ATP. Jego styl bywa określany jako nieortodoksyjny, ale efektywność pozostaje bezdyskusyjna. Medvedev słynie z płaskich, bardzo niskich uderzeń oraz doskonałej stabilności w defensywie. Dzięki temu potrafi neutralizować nawet najmocniejsze ataki rywali.
Carlos Alcaraz
Choć backhand nie jest jego największą bronią, to nadal stanowi niezwykle ważny element gry Hiszpana. Alcaraz imponuje szczególnie backhandem granym w biegu oraz umiejętnością szybkiego przechodzenia z defensywy do kontrataku. Jego uderzenie często służy do zmiany rytmu wymiany i przygotowania ofensywnego ataku z forehandu.
David Nalbandian
Argentyński tenisista dysponował jednym z najbardziej naturalnych i płynnych backhandów w historii. Jego znakiem rozpoznawczym była doskonała kontrola kierunku oraz charakterystyczne prowadzenie główki rakiety poniżej piłki, co pozwalało generować mocny topspin. Nalbandian potrafił dzięki temu przechodzić z głębokiej defensywy do ofensywy w jednym uderzeniu.
Lorenzo Musetti
Włoch jest wyjątkiem wśród młodego pokolenia zawodników – posługuje się jednoręcznym backhandem. Jego styl opiera się na kreatywności i dużej różnorodności zagrań. Musetti często łączy klasyczny topspinowy backhand z efektownym slicem, który podcina piłkę i zmusza rywali do gry bardzo nisko nad kortem. Z tego powodu bywa porównywany do Rogera Federera i uznawany za jednego z ambasadorów jednoręcznego backhandu w nowej generacji tenisistów
Roger Federer
Szwajcar od zawsze uchodził za jednego z najbardziej stylowych zawodników w historii tenisa, a jego jednoręczny backhand stał się symbolem tej elegancji.
Uderzenie Federera było niezwykle wszechstronne – pozwalało płynnie przechodzić między ofensywnym topspinem a defensywnym slicem. Charakteryzowało się ogromną swobodą ruchu i techniczną lekkością, dzięki czemu do dziś uchodzi za jedno z najbardziej estetycznych zagrań w historii tej dyscypliny
Jannik Sinner
Backhand Włocha jest jednym z najgroźniejszych uderzeń młodej generacji. Sinner uderza piłkę bardzo wcześnie, a jego zagrania są płaskie i niezwykle szybkie. Co ważne, nigdy nie traktował backhandu jako uderzenia przejściowego czy defensywnego. W jego wykonaniu jest to broń ofensywna, która regularnie kończy wymiany.
Stan Wawrinka
Jedno z najbardziej spektakularnych uderzeń w historii tenisa. Szwajcar jest jednym z najbardziej znanych reprezentantów jednoręcznego backhandu, który potrafił zagrywać z ogromną mocą – często kończąc wymiany jednym uderzeniem.
Wielu ekspertów uważa, że jego backhand bywał równie mocny, a czasami nawet groźniejszy niż forehand. W pamięci kibiców szczególnie zapisał się legendarny backhand po linii z finału Roland Garros 2015 przeciwko Novakowi Djokoviciowi.
Novak Djokovic
Definicja stabilności i powtarzalności. Serbski mistrz przez wielu uznawany jest za najlepszego tenisistę w historii, ale niemal wszyscy eksperci są zgodni w jednej kwestii – jego backhand należy do absolutnie najlepszych w dziejach.
Uderzenie Djokovicia wyróżnia się niezwykłą precyzją i powtarzalnością niezależnie od pozycji na korcie. Analizy oparte na danych z systemów takich jak Hawk-Eye oraz statystyki returnów pokazują, że Serb należy do zawodników, którzy najczęściej kończą akcje właśnie backhandowym returnem.
Adam Leśniewicz
***
Po więcej ciekawych tekstów ze świata sportu zapraszamy tutaj -> Planeta Sportu
